dimarts, 20 de març del 2012

Jocs


Una vegada es cada bes que te donat era pensant en ella cada carícia era per a ella tot es per ella. Per mes que se que ai o sabrà. Ara em senc mal perquè sobre tot estic jugant amb tu i em faig mal a mi, intente no acceptar la realitat per en aquestos moments em decaic i no puc deixar de pensar en tu avui si e anat a Valencia a sigut per a vore’t però tu no has vingut, nomes volia escoltar la teva veu permès que se que tu no em miraries. No se si es veritat el que digueres o nomes era una forma de que et deixarà estar però era i es el que volia escoltar. En el blog anava a escriure però en ningú moment volia que anara per aquest camí, cada entrada va per tu. No hi ha dia que no m’arrepentixca dels meus actes, vaig pedre a una persona meravellosa nomes per culpa meva i es algo que mai oblidaré que jo vaig fer que m’odiares.

Duc ja casi dos mesos aguantant casi tot el que senc i m’està matant estic perdent les amigues per les mentides i me allunyat de la família per el mateix. Estic quedant-me sola per no poder oblidar-te.
No vuic seguir jugant amb tu se que en algú moment et cansaràs però no ho faig volent es totalment inconscient. Tinc que tallar tota relació amb tu per els dos, i perquè no se fins on podràs arribar. Ja son les 3 del mati i estic veient que m’espera una llarga nit de plors, un altra nit de tristesa perquè ja no estàs en la meva vida, perquè ja no soc jo la que t’escolta.

Realment no tinc paraules per a expressar el que senc se que estic sola en açò, però també se que es per la meva culpa que jo sola meu e guanyat.

Dos mesos desprès encara em desperte per els matins pensant que a sigut un mal son però no, es la realitat.
Casi totes les nits somnie en tu. Donaria el que fos per un abraçada teu nomes un abraçada, no demanaria mes però se que mai o aconseguiré que no vols saber res de mi i am tot el dret del mon. M’agradaria tornar a ser feliç però no puc, ara soc sols tristesa.

Diria mil coses mes però no aprofitaria per a res les meves paraules ja no tenen valor. 

dimecres, 14 de març del 2012

Mi vida es una mentira


Tengo que cambia mi vida no puede continuar así. Ahora mismo mi vida es una mentira para el resto pero sobre todo para mí, por no querer ver la realidad, querer justificar los actos injustificables y por no querer aceptar mis sentimientos. Cada mañana cuando me levanto no quiero ver como esta mi vida y por alguna razón hoy estoy más intranquila de lo normal.

Me gustaría que mi vida fuera otra, una más sencilla sin tantas mentiras, pudiendo decir quién soy y lo que siento sin después arrepentirme y sin miedo. Pero no me ha tocado vivir esta, hay gente que me dice que no es tan malo, pero para mí no es tan sencillo. Aunque ya haga más de un año que acepte mis sentimientos, ahora estoy igual que antes de aceptarlo porque ahora lo que escondo es mi amor. Odio sentir que hay algo dentro mío que desea salir, que me pide a gritos que cuando te vea me acerque y te diga lo que siento por ti, pero sé que no servirá para nada solo para que después yo me avergüence de mis actos. He vuelto a las noches llorando a las ganas de estar sola para poder pensar, para pasármelo mal. Me siento sola en un gran planeta, y eso porque sé que no podre darte un abrazo y decirte te quiero. Esto es solo un poco de lo que siento y me gustaría poder conseguirle una solución. Y es lo más sencillo de todo lo que tengo dentro. Puede que algún día siga con esta entrada o puede que consiga solucionar todo antes de que pueda volver a escribir. 

dilluns, 20 de febrer del 2012

La muerte

La vida sigue y solo parara cuando tu corazón pare de latir, hasta ese momento tenemos que disfrutar y hacer disfrutar a los que están a nuestro alrededor. La muerte no es la solución para los problemas solo es la forma fácil de deshacerse de ellos. Pero hay que pensar que si mueres no podrás conocer a gente que te puede hacer sentir bien, que no podrás cumplir tu sueños, que dejaras a gente en el mundo de los vivos, gente que te quiere y que para ellos eres importante. Aunque lo veas todo negro siempre hay una salida un rayo de luz entre la oscuridad, algo para aferrarte a ello y continuar en este mundo.

Cuando tu amig@ este triste, llorando que no le encuentre sentido a la vida, haz que se de cuenta que le quieres demuéstrale que hay gente a la que le importa, que si se va se perdera muchas cosas de esta vida cosas que no todas serán malas, si esta triste por amor dile que encontrara a otra persona una persona que le haga sentir bien y con quien estará a gusto que solo tiene que esperar y buscar. Si esta mal por los amigos que entonces nos son amigos de verdad. Por problemas familiares que ya pasaran. Que todo tiene una salida.
Todo excepto la muerte

dimecres, 15 de febrer del 2012

Hoy


Todo a terminado, me has dicho justamente lo que necesitaba oír, esas dos palabras que necesitaba, ahora sí que voy a hacer lo que pueda para olvidarte.
Me has hecho mucho daño pero ya no puedo ni quiero aguantar más. Voy a rehacer mi vida al igual que tu. Ayer estuve a punto de mandarlo todo a la mierda por ti hacer que todo terminara, para no volver a sufrir más, ni por ti ni por nadie. Ahora me doy cuenta que nadie en este mundo debe provocar que te sientas mal. Tienes razón lo pasado pasado es pero el pasado siempre continua con nosotros. Voy a olvidarte y después de que me des lo que es mío no me vas a volver a ver ni oír en la vida. No quiero  seguir así e perdido un mes de mi vida llorando y estando triste. Tú dices que has perdido dos si para ti todo a sido perder el tiempo me doy cuenta que realmente nada tenía sentido.
Ahora mismo tengo mil sentimientos dentro de mí, mil cosas que expresar. Pero eso se quedara dentro de mí para siempre.  A partir de hoy no voy a volver a confiar en nadie, no voy a volver a sufrir por nadie, mis cosas se quedaran dentro mío que es donde deben estar y hay demasiado sufrimiento como para encima estar mal por alguien que nunca te ha querido.
Hoy es el principio de mi nueva vida sin ti. El principio de mi felicidad sin que tenga que depender de otras personas. A partir de hoy todo va a cambiar 

dimarts, 14 de febrer del 2012

Feliz San Valentín


Hoy es san Valentín para muchos un día mas, para otros el día que pasaran al lado de su pareja y para el resto el recordar que esa persona no está a nuestro lado como a nosotros nos gustaría.
Yo hoy he decidido hacer una tontería para muchos, algo que no pretendo que nadie entienda. Me he ido a hacer senderismo, mi objetivo era olvidar, ya que hoy hace un mes todo termino, todo dejo de tener sentido… conforme iba subiendo mi intención era ir olvidando pero cuando he llegado arriba del todo he mirado a la derecha y he visto valencia me he dado cuenta que no es tan fácil olvidar y me he derrumbado he empezado a llorar.
Cuando he llegado al punto de no poder mas y estar a dos pasos de que todo terminara, si ya sé que era lo solución cobarde, pero en ese momento la única que me pasaba por la cabeza, he llamado a un amigo y le he contado donde estaba y lo que me pasaba por la cabeza hacer, el me ha ayudado y convencido de que no lo hiciera que aun se pueden arreglar las cosas, me a dicho que iba a coger el coche para venir a verme, cuando nos hemos visto hemos empezado los dos a llorar y nos hemos abrazado, el me a preguntado cómo estaba y una vez más me ha escuchado. Le e contado que le había mandado un sms a esa chica y lo que había puesto.
Este ha sido mi feliz día de San Valentín. Un día más de mi vida gracias a los verdaderos amigos y la gente que realmente te quiere. El amor es algo que viene y va, pero las amistades siempre estarán ahí. Hoy le e gritado al cielo lo que siento y sé que una vez más tu no lo sabrás, que como de costumbre no te enteraras de las cosas que he hecho por ti y las que me e controlado para no hacer.  Y una vez más te digo que…  T’estime 

dilluns, 13 de febrer del 2012

Me voy


Me voy. Con que no lo sé. Donde tampoco lo sé. Lo único que sé es que me voy, lejos muy lejos de aquí a un sitio donde poder empezar de cero, un sitio donde nadie me conozca por lo tanto nadie me pueda juzgue por mis actos pasados, por mis errores cometidos. Donde nadie me recuerde mis vergüenzas, ni mis miedos. Un lugar al cual nadie me pueda seguir y que solo yo sabré donde estoy. Que si quiero podre volver pero nadie me podrá encontrar. Me voy para olvidar. Me voy para reencontrarme conmigo. Simplemente me voy 

diumenge, 12 de febrer del 2012

Perdida en este mundo

Que la persona a la que mas has llegado a odiar sea quien mas te esta ayudando es algo que realmente no tiene precio, es quien me a echo pensar las cosas y aunque no a cambiado mi forma de pensar y nunca lo ara es quien mas me ayuda en lo bueno y en lo malo. Cuando el otro día me dijo que por favor no me dañara a mi misma otra vez me izo pensar. No voy a negar que me había pasado por la cabeza aunque de forma inconsciente.
Ayer cuando por fin después de un mes me puse a llorar sin importarme quien me viera y lo que pensaran, solo  lloraba escuchando una canción que como casi todas las que suelo escuchar ahora me recuerdan a esa persona a la que yo le e echo daño pero ella a mi también, por alguna razón después me sentí un poco mas libre, conseguí que parte del dolor que llevo dentro saliera.
Me gustaría que mi estado de humor no dependiera de si tengo a mi lado a una chica que me quiera o a una que pase de mi y que esos echos me dieran igual y no me hicieran pasarme noches llorando pensando en su ausencia o noches super felices pensando en las horas que faltan para verla. Pero tengo mis sentimientos...
Al contrario que tu yo no niego que sigues importándome, que no hay día que no piense en como estarás... y cada noche cuando me conecto y veo que estas por mas que me duela no poder hablar contigo me demuestra que sigues ahí.
Me siento sola en un mundo gigante, como si no pintara nada aquí, que este no es mi lugar. Puedo asegurar que esto no lo digo para dar pena a nadie, simplemente es mi única forma de expresarme libremente y de conseguir quitarme un poco mas de peso de dentro.
Hay días en los que saldría corriendo y me iría lejos para dejarlo todo atrás y empezar de cero en cualquier otra parte del mundo, pero lejos de valencia para no volver a verte ni saber de nada de aquí. pero si soy incapaz de apretar un botón como voy a ser capaz de irme para olvidarte, sobretodo porque no quiero olvidarte quiero que sigas en mi vida.
Cada vez que veo un avión me acuerdo del día 5 de diciembre cuando estábamos mirando la cielo mirándolo los aviones y me dijiste "pide un deseo seguro que se cumple" y efectivamente desde ese día se cumplieron todos hasta los que e pedido después y lo único que e conseguido es sufrir. Recuerdo cada segundo por mas insignificante que parezca que e pasado a tu lado y hoy aun sigo teniendo guardado lo único que tenia que era por ti. por una apuesta porque lo coji para las dos y no voy a gastarlo yo sola.